"" غزه یعنی یک سنگر مقاوم در برابر تجاوز ""

"" غزه یعنی یک سنگر مقاوم در برابر تجاوز ""

 امام خمینی (ره) :                                                       

آمریکا که چنگ و دندان در منطقه نشان می‌دهد ازمهره‌ای چون اسرائیل که مجری جنایت‌های آن در منطقه است به طور کامل پشتیبانی می‌کند و بازی‌های سیاسی اینان را نباید از نظر دور داشت.

رهبر معظم انقلاب اسلامی خطاب به اسماعیل هنیه:26/١٠/٨٧

شما همین امروز هم پیروزید و با ادامه این ایستادگی شرافتمندانه دشمن زبون و ضد بشر را باز هم بیشتر به ذلت و شکست خواهید کشاند.  

   با سلام ،

 همانطور که می دونید این روزها اتفاقاتی در خاور میانه افتاده که بی ارتباط با دستاورد های انقلاب اسلامیمون نیست و اون صدور انقلاب ما به سرتاسر جهانِه لذا لازم دونستم اگه نمیتونم به دلائلی که رهبر فرزانه مون فرمودند برای کمک به اونها بشتابم مطلبی رو دراین ارتباط در وبلاگم درج می کنم.

بالاخره رژیم صهیونیستی با اعلام آتش‌بس بصورت یکجانبه پس از 22 روز مقاومت جانانه مردمِ غزه در برابر فجیع‌ترین جنایات جنگی، ، شکست رو پذیرفت و در برابر ملت مقاوم فلسطین تسلیم شد. هر چند ایهود اولمرت ملعون قبل از اعلام خبر آتش‌بس سعی کرد رژیم صهیونیستی رو پیروزِ این نبرد اعلام کنه واین‌طور وانمود کنه:اسرائیل در این جنگ به تمامی اهداف و خواسته‌هاش رسیده، لکن واقعیت چیز دیگه ایست. صهیونیست‌ها سَعیشون براین بودکه جریان حماس رو که فکر می کردند یک گروه ناچیز بیش نیست ظرف حداکثر 10 روز از بین می برند و شهر غزه رو تحویل نیروهای حکومت خودگردان و محمود عباس بدهند لکن همون روز‌های اول، فلسطینی ها ثابت کردند که حماس یعنی غزه وغزه یعنی حماس وغزه یعنی یک سنگر مقاوم در برابر تجاوز و دژ تسخیر ناپذیری که تمام جمعیت 5/1 میلیون نفری اون به عضویت حماس در آمده و از جریان مقاومت دفاع می‌کنند.

ارتش رژیم صهیونیستی آنچنان در گِل فرورفت که چاره‌ای جز اعلام آتش‌بس برای نجات خود نداشت. ملت غزه در این جنگ نابرابر پیروز شد و شکست سنگین دیگه ای همچون شکست جنگ 33 روزه بر هیمنه‌ی بر باد رفته ارتش رژیم صهیونیستی و کابینه اولمرت وارد کرد. این پیروزی که پیروزی اسلام بر کفرجهانی ست (( پیروزی خون بر شمشیر ))بر تمامی آزادی‌ خواهان و عدالت پیشگان و سنگرنشینان جبهه حق مبارک باد.

 درپایان عرایض ،خلاصه ای از نوشتار دوست عزیزم برادر بزرگوار سعدالله زارعی را برای آشنائی بیشتر بازدید کنندگان از سابقه سرزمین های اشغالی توسط رژیم صهیو نیستی درج می کنم.

حدود 42 سال است که (غزه جزء مناطق اشغالی رژیم صهیونیستی در سال 1967 م است) این منطقه تحت اشغال یا فشار مستقیم اسرائیل است . غزه تا سال 2004 دراشغال مستقیم بوده و پس از پایان اشغال هم در شرایط سخت محاصره قرار داشته‌ است. بهگونه‌ای که مردم این منطقه هیچ‌ وقت از شرایط محاصره نظامی تمام عیار در امان نبودند مخصوصاً طی 18 ماه گذشته، محاصره غزه به صورت علنی ورسمی اعمال شد ودستگیری تعداد زیادی از نمایندگان مجلس و مقامات حماس و تشدید اختلافات بین فتح وحماس فشار زیادی را به منطقه غزه و جنبش حماس تحمیل کرد.
رژیم‌های عربی بهبهانه اینکه حماس نقض عهد کرده و با گروه‌های دیگر فلسطینی سر ناسازگاری دارد و ذیلاین عنوان که آنها یک جریان ستیزه‌جو هستند، تلاش می‌کنند که به نوعی همراهی باصهیونیست‌ها را توجیه نمایند. مصری‌ها، اردنی‌ها، سعودی‌ها و کشورهای کوچک خلیجفارس و کشورهای عربی آفریقایی مجموعاً جریانی متصل و منسجم برای مقابله با جریانمقاومت به عنوان دشمن مشترک تشکیل داده‌اند.
در فاصله تابستان تا پایانپاییز امسال اسرائیلی‌ها از طریق هوایی و زمینی چندبار با نقض آتش‌بس وارد غزه شدندو تعدادی از فلسطینی‌ها را شهید و دستگیر کردند. حماس، جهاد اسلامی و تشکیلاتفرماندهی کل فلسطین (احمد جبرئیل) و دیگر گروههای مبارز فلسطینی البته در مقابلحملات اسرائیلی‌ها برای دفاع از خود وارد عمل شدند. اسرائیلی‌ها به وسیله دستگاهتبلیغی خود و غرب به صورت گسترده این مسأله را به عنوان نقض آتش‌بس از سوی حماس دردستور کار تبلیغی خود قرار دادند. علاوه بر آن صهیونیست‌ها به چند شکل نسبت به اینمسأله واکنش نشان ‌دادند؛ یک شکل حملات هوایی بود و شکل دیگر بستن شش گذرگاهی بودکه از منطقه نوار غزه به سرزمین‌های اشغالی باز می‌شد. مطابق توافقنامه اسلو ومادرید و بر اساس روال جاری در فلسطین دوره عرفات و دوره فعلی، اسرائیلی‌ها موظفبودند گذرگاه‌ها را باز نگه دارند و به کارگران فلسطین اجازه رفت و آمد بهسرزمین‌های 1948 را بدهند تا کالاهای خود شان را از طُرق مختلف وارد غزه نمایند. زیرا منطقهغزه به لحاظ مایحتاج اولیه غذایی و زیرساخت‌های انرژی مثل برق به مرزهای خارج ازخودش بسیار وابسته است. لذا وقتی گذرگاه‌ها بسته ‌با‌شد منطقه دچار محرومیت مضاعفو شرایط ویژه می‌شود. بنابراین کمک‌های عادی ارسالی دیگران نیز تحت تاثیر شرایطویژه قرار می‌گیرد. از طرفی مصر نیز به دلیل قرارداد کمپ دیوید مجبور به کنترل جدیگذرگاه جنوبی غزه (رفح) می‌با‌شد که این امر زمینه محدودیت استفاده از دریا را نیزفراهم می‌آورد و امکان پَهلو گرفتن کشتی‌ها برای ارسال کمک‌ها، غذا و دارو را درسواحل غزه از بین می‌برد. این موضوع ادامه داشت تا اینکه اواخر پاییز بحث تمدیدآتش‌بس را طرفین مطرح کردند. اسرائیل با وجود تلاش‌های زیاد برای نقض آتش‌بسخواستار تمدید توافقنامه آتش‌بس شد. اما حماس اعلام کرد در این شرایط حاضر به تمدیدنیست و چنانچه اسرائیل خواستار تداوم آتش‌بس است بایستی شرایط جدید حماس رابپذیرد. از جمله شروط حماس، عادی‌سازی وضعیت، باز شدن گذرگاه‌ها و پرداخت معوقاتگمرکی بود. چون اسرائیل طبق قرارداد بایستی بخشی از گمرکات را به دولت حماسمی‌داد که اساساً رژیم صهیونیستی یا چیزی نمی‌داد و اگر هم بنا داشت بخش ناچیزیاز گمرکات را پرداخت نماید به دولت سلام فیاض (دولت تشکیلات خودگردان در رام‌الله) می‌داد.
در این بین اتفاقات دیگری نیز به وقوع پیوست که در وضعیت امروزتاثیر داشت. از جمله این اتفاقات، اجلاس آناپولیس بود که در آذر ماه سال گذشته در ایالتمریلند آمریکا و با حضور برخی از مقامات دولت‌های عربی، مقامات صهیونیستی، محمودعباس، برخی از کشورهای اروپائی، روسیه، آمریکا و سازمان ملل تشکیل شد.
ماحصلاین نشست شکل‌گیری یک  جبهه واحد با شعار محوری تشکیل "دو دولت در سرزمین فلسطین"بود که معتقد بود یک دولت در مساحت 78 درصد خاک فلسطین (سرزمین‌های اشغالی 1948) ویک دولت در حدود 22 درصد اراضی فلسطین (سرزمین‌های اشغالی 1967) شکل بگیرد. البتهبوش اصرار داشت تا پایان سال 2008 این اتفاق بیفتدکه طرف اسرائیلی نپذیرفت و تنهاآغاز گفت‌وگوها در سال 2008 را قبول کرد.
در ماجرای واگذاری سرزمین‌های 1967چند نکته کلیدی و مبهم وجود داشت، اولاً این 22 درصد اراضی را به چه کسی تحویلمی‌دهند؟ آیا بر اساس روال جاری به منتخب ملت فلسطین (حماس) تحویل می‌دهند که درسال 1384 با 75 درصد آرا مردمی دولت قانونی فلسطین را تشکیل داد و نظرسنجی‌ها نیزحاکی از رشد 90 درصدی محبوبیت آنها در بین فلسطینی‌ها دارد؟ در حالی که مطابققرارداد آمریکا، رژیم صهیونیستی و محمود عباس این امکان وجود ندارد و از نظرآنها این عمل سبب تقویت حماس می‌شود. سوال دوم این است که بعد از این چه می شود؟آیا این قرارداد وضعیت اسرائیل را در سرزمین‌های 1948 تثبیت می‌کند؟
برایپاسخ به این ابهام دو فرض وجود دارد؛ اگر این سرزمین 22درصدی به حماس داده شود،حماس از آنها برای آزادسازی سرزمین‌های اشغالی 1948 نیز استفاده خواهد کرد و آن راپایگاه آزادسازی سرزمین‌های 1948 قرار خواهد داد و اگر به حماس ندهند و با وجودجریان مقاومت در فلسطین، سرزمین‌های 22 درصدی را به یک جریان سازشکار بدهند و حتیآن جریان سازشکار نیز بپذیرد که دیگر ادعایی راجع به سرزمین‌های 1948 نداشته باشد،در این صورت آینده دولت سازشکار طرف مصالحه با اسرائیل با وجود جریان مقاومت چگونهخواهد بود؟ آیا می‌ماند

/ 4 نظر / 19 بازدید
هستی

وبلاگتون خیلی قشنگه امیدوارم موفق و پیروز باشید منتظرحضورگرمتان هستم[خداحافظ]

حامد عزیزی

سلام.خوب شد که غزه بهانه ای شد که شما دوباره بنویسی و البته خیلی زیاد بنویسی[نیشخند] به پسرتون هم سر بزنی بد نیست[نیشخند] یاعلی

میثم

سلام راستش خیلی زیاد بود تا وسطاش بیشتر نخوندم به قول بابام جوونای این دوره کم صبر و حوصله اند ولی الان ایران از وقتی دکتر اومده سیاستهاش فرا منطقه ای شده و اسرائیل پدرش در اومده شما از بولیوی و ونزوئلا بگیرید تا کوبا وعراق و ... همشون بیدار شدن اونایی هم که بیدار نیستن خواب هم نیستن خودشون رو به خواب زدن حتی همون ها هم مردمشون بیدار شدن اینا از برکات دکیه تا بعد یا علی

ذوالجناح

سلام جاجی من با یکی از فرزندان شما وبلاگ درباره حضرت زهرا (س) رفیق بودیم ولی چند سالی هست ازش خبر ندارم سلام بهش برسونید بگید ذوالجناح فکر کنم یادش بیاد ممنون که به من سر زدید یاعلی مدد