این قلم و خاطرات جبهه

خاطرات شخصی‌ام از دوران پرحماسه دفاع مقدس

 

 

 

 

یاد امام و شهدا دِ ِلُو میبره کربُبَلا

        "" یاد امام و شهدا دِ ِلُو میبره کربُبَلا ""         

باسلام                                                                                                                                                   

یک سال و اندی می گذره که حال و حوصله نوشتن ادامه خاطرات  برایم مقدور نمی شد و در این مدت دوران سختی رو طی نمودم  از غم و غصه ای که به جهت جسارتِ ضد انقلاب در روز عاشورا سال ٨٨ به مقدساتِمون رخ داد بگیرید( که خداوند رحمن و رحیم اُمت ولایت مدارمون رو، دراین امتحان که دفع فتنه بود کما فی السابق پیروز کرد)  تا به اون حادثه غم انگیز که برای دختر چهار ساله ام رخ داد و به لطف دعای عزیزانی که به درگاه ائمه علیهم السلام و پروردگار متعال قُرب دارند ، رب العالمین اون رو شفا داد و ما رو  از نگرانی خارج کرد علی ایحال علی رغم بیماری که خودم نیز با اون روبرو هستم برآن شدم تا یادی از گذشته ها داشته باشم " به قول هم رزم 31ساله قدیمی عزیزم حامد اسعدی                                


زنده نگهداشتن یاد و خاطره شهدا چندین خاصیت مهم داره ازجمله :
1- تقویت روابط دوستان وخانواده ها    2- ایجادانگیزه درادامه راه اون عزیزان همراه با دشمن شناسی برای ارتقاء سطح معلومات و دفاع از کیان ملی و دینی و شناخت خودی ازدشمن و غیرخودی 3- ادامه راه توسط نیروهای امروز با این ایده که فردا آنها نیزفراموش نخواهند شد چیزی که دشمن از آن خوشش نمیاد چون خواسته دشمن اینه که ما از همدیگه دور باشیم 4- این با هم بودنها  روحیه ها  رو هزار چندان و دشمنان رو مایوس میکنه  بشرطی که مباحث روز باهدف روشنگری  به انجام برسه و وقایع روز موشکافی وتحلیل بشوند  ، اجرافرادی که امروز یاد شهدا رو گرامی می دارند کمتراز مجاهدان دیروز نیست "  و به یاد سالهائی که امام راحل و ...در بِینِمُون بودند با ذکر این نوحه تاریخی  :

یاد امام و شهدا دِلُو میبره کربُبَلا دِلُو میبره کربُبَلا دِلُو میبره کربُبَلا به ادامه ثبت خاطرات بپردازم :

بنا به توفیقی که در سال 1364 حاصل شد چند سالی در شهرستان دماوند ساکن شدم و با توجه به مسئولیتی که عهده دار بودم به ماموریتهای متعددی جهت تبلیغ به روستاهای این شهرستان به همراه یک راننده ( برادر یداللهی که بسیار شوخ طبع بود) و یک روحانی  ( حاج آقاعربی) می رفتم با توجه به اینکه اکثر روستا ها فاقد تلویزیون بودند برای آگاهی مردم نسبت به قیام های مردمی کشورها علیه استعمارگران و متجاوزان ، یکی از وظائف حقیر پیگیری تهیه فیلم های ویدئوئی و آپاراتی حماسه ای و نمایش اونها در مسجد یا پایگاه های بسیج بود ( مانند قیام عمر مختار علیه استعمار انگلیس ) که با استقبال خیلی زیاد مواجه می شد. در یکی از این ماموریتها که از جاده بسیار خاکی و پرپیچ و خم روستای مشاء به سمت روستای آبعلی می رفتیم برادر نبی قنبری (که برادر شهید قربانعلی نبی قنبری و از رزمنده های دفاع مقدسه ) به من گفت فلانی الان به یه گُنبَدی می رسیم که وقتی اون رو دیدی یادت نره حتما صلوات بفرست تا تاریخچه اون رو برات بگم من هم که تا بحال اون منطقه نرفته بودم و آشنائی چندانی به ابناءتاریخی اونجا نداشتم لذا وقتی به نزدیکی آبعلی رسیدیم با مشاهده این مثلا گُنبَد بلند صلوات فرستادم که ناگهان همه اونهائی که تو لَندرُوِر بودند زدند زیر خنده حالا مگه خنده اونها قطع میشد ! هرچی از اونها سئوال میکردم برا چی میخندید دوباره قَه قَه اونها بالا میگرفت تا اینکه حاج آقا عربی گفت : این گُنبَدی که تو براش صلوات فرستادی یه زمانی در دوره طاغوت کازینُو بوده و الان مصادره شده و در اختیار بنیاده !!! تازه متوجه شدم که چه جوری علی آقا منو سرکار گذاشت!!!. 

کربلای جبهه ها یادش به خیر...                                                                                     خاطرات دوران دفاع مقدس همچنان ادامه دارد ...

 

   + ۲۵ کیلو ; ٥:٠۳ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩٠
    پيام هاي شما ()